W 800. rocznicę śmierci św. Franciszka z Asyżu, przeżyliśmy wyjątkową pielgrzymkę szlakiem jego życia, zapoznając się z jego duchowością. Nasza droga wiodła przez serce Włoch – od surowych pustelni po tętniące wiarą miasta, pozwalając namacalnie dotknąć historii Biedaczyny.
Nasz szlak rozpoczęliśmy w Subiaco, miejscu związanego ze św. Benedyktem i początkami założonego przez niego zakonu w którym znajduje się najstarszy znany wizerunek św. Franciszka. W drugim dniu naszej pielgrzymki odwiedziliśmy Święty Konwent Asyski i Bazylikę Śiwiętego, nawiedzając Jego grób.
Następnie udaliśmy się do Rivotorto – kolebki pierwszych braci i miejsca skrajnego ubóstwa, gdzie w ciasnocie uczyli się braterstwa. W Porcjunkuli (Matki Bożej Anielskiej w Asyżu) modliliśmy się w miejscu narodzin zakonu i śmierci Świętego.
Kolejnym przystankiem było Greccio, gdzie Franciszek przygotował pierwszą żywą szopkę. Odwiedziliśmy również pobliskie Fonte Colombo, nazywane „Synajem Zakonu”, gdzie napisał Regułę swojego zakonu
Ważnym punktem była wizyta w Spoleto, gdzie Franciszek miał sen nakazujący mu powrót do Asyżu.
Centralnym punktem naszej pielgrzymki stał się sam Asyż – miasto, gdzie nawiedziliśmy Bazylikę św. Franciszka (ze szczególnym czasem na modlitwę przy jego grobie) z racji Roku Jubileuszowego, Bazylikę św. Klary oraz kościół San Damiano, gdzie z krzyża przemówił do niego Jezus.
Odwiedziliśmy również Bolsenę, miejsce cudu Eucharystycznego, oraz Orvieto ze wspaniałą katedrą przechowującą relikwie korporału wspomnianego cudu. W Gubbio przypomnieliśmy sobie historię nawrócenia przez Franciszka wilka oraz jego wczesne lata służby trędowatym.
Naszą pielgrzymkę uwieńczyła wizyta na górze La Verna (Alwernia), gdzie Biedaczyna w 1224 r. otrzymał stygmaty.
Pielgrzymka była dla nas wszystkich czasem intensywnej modlitwy, refleksji i odnowienia charyzmatu franciszkańskiego w naszych sercach w tym szczególnym roku jubileuszowym.
Tekst: Iwona Piniasz
Fotografie: Piotr Cuber OFMConv
