Miłość niejedno ma imię
W Wielki Piątek tradycyjnie nie sprawuje się Eucharystii. Jedynym ołtarzem tego dnia jest Krzyż, na którym zawisło Zbawienie świata.
Wyjątkową liturgię rozpoczął wymowny gest – kapłan padł na twarz i modlił się w ciszy.
Po wyśpiewaniu opisu Męki Chrystusa według św. Jana w centrum znalazł się Krzyż.
To właśnie na nim Jezus okazał swoją przeogromną miłość do człowieka. Wcześniej czynił to także na wiele innych sposobów, ale to właśnie Krzyż stał się zwieńczeniem ich wszystkich, co podkreślił w homilii o. Mateusz Gliwa, wikariusz klasztoru. Chrystus wszedł w straszne doświadczenie śmierci, aby dać świadectwo potęgi swojej miłości do ludzi. Naszą odpowiedzią na ten dar w Wielki Piątek była adoracja Krzyża.
Po Komunii świętej Najświętszy Sakrament został przeniesiony do Grobu Pańskiego w uroczystej procesji, której towarzyszył poruszający śpiew pieśni „Odszedł Pasterz nasz”.
Tekst: Zofia Di Feliciantonio
Fotografie: Ryszard Wróbel OFMConv; Gabriela Piniasz
